Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καλησπέρα σας. Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας στο Βόλο, σε αυτό το πολύ όμορφο σημείο, το οποίο δεν είχα επισκεφτεί ξανά.
Απόσπασμα από τη συζήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βόλο
ΧΡΗΣΤΟΣ: Εγώ θα έλεγα να σκεφτείτε το ενδεχόμενο να πάρετε μία εγγυητική επιστολή ως κράτος και να δίνετε στον επιχειρηματία το ελεύθερο να ξεκινάει και να του λύνετε εσείς τα του κράτους μετά με τους τεχνοκράτες σας. Αυτή την πρόταση έχω να κάνω.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ναι, πολλές φορές δεν χρειάζεται καν...
ΧΡΗΣΤΟΣ: Για να υπάρχει μια σταθερότητα πολιτική. Στην Ελλάδα οι νόμοι αλλάζουν συνέχεια.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ναι, γι’ αυτό έχουμε επιμείνει ότι στο φορολογικό μας νομοσχέδιο. Θα είναι το δεύτερο νομοσχέδιο που θα ψηφίσουμε, το έχουμε δουλέψει πάρα πολύ και θέλουμε να είναι ένα νομοσχέδιο που θα πούμε ότι δεν θ’ αλλάξει. Το έχουμε επεξεργαστεί πάρα πολύ έχουμε πάρει πολλές ιδέες και πρέπει ο επενδυτής να ξέρει ότι έχει σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Είναι αμαρτία αυτό που γίνεται διότι είμαστε ένας τόπος ευλογημένος, με τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα. Το φυσικό μας περιβάλλον είναι απαράμιλλης ομορφιάς, οι άνθρωποί μας είναι οι δημιουργικοί, πολυμήχανοι, εξαιρετικά εργατικοί, οι οποίοι θέλουν να δουλέψουν. Τίποτα δεν με ενοχλεί περισσότερο απ’ ότι να βρίσκομαι αντιμέτωπος στην Ευρώπη με κάποια κουραστικά στερεότυπα για το πόσο δουλεύουμε στην Ελλάδα. Δουλεύουμε πάρα πολύ. Δουλεύουμε περισσότερο από τους βορειοευρωπαίους. Και αυτό το οποίο αξίζουμε είναι μία δυνατότητα να μπορούμε αυτόν τον τόπο να τον βάλουμε σε τάξη. Να ξαναγίνουμε μια κανονική χώρα και να έχουμε έναν πλούτο ο οποίος να αντιστοιχεί στα ταλέντα μας ως λαός και στις ευλογίες με τις οποίες μας έχει προικίσει η φύση. Πριν έρθω εδώ να κάνουμε αυτή την συζήτηση βρέθηκα για ακόμα μια φορά στο Πήλιο. Είναι μοναδικές οι φυσικές ομορφιές της Ελλάδος όπου και αν κοιτάξει κανείς. Και λίγο έξυπνα αν σκεφτούμε για το πώς το κράτος μπορεί να συμπράξει με τον ιδιωτικό τομέα, να δώσουμε περισσότερες πρωτοβουλίες στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να έχει όφελος και το κράτος από αυτήν την υπόθεση. Να σκεφτούμε πιο έξυπνα την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του κράτους η οποία πολλές φορές δεν θα πρέπει να μας ενδιαφέρει μόνο το μίσθωμα αυτό καθ’ αυτό, αλλά πόσες θέσεις εργασίας θα μπορεί να δημιουργήσει ένας επενδυτής ο οποίος μπορεί να αποκτήσει, να νοικιάσει μια κρατική γη. Να βλέπουμε λίγο μακροπρόθεσμα. Να πούμε στον επενδυτή: Πάρε, για παράδειγμα, ένα χιονοδρομικό σαν το Πήλιο για 20 χρόνια, όχι για 5 χρόνια, όπως συχνά κάνουμε, διότι δεν μπορεί μέσα σε 5 χρόνια να κάνει την απόσβεση του. Όλα αυτά προϋποθέτουν, όμως, μια κυβέρνηση η οποία καταλαβαίνει και μιλάει την γλώσσα της αγοράς και όχι ιδεοληψίες και αντιλήψεις που τελικά βρίσκονται απέναντι στην επιχειρηματικότητα. Διότι αν κάτι πληρώσαμε αυτά τα τέσσερα χρόνια είναι μια κυβέρνηση η οποία έβλεπε τις ιδιωτικές επενδύσεις στην καλύτερη περίπτωση με καχυποψία.
Views
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου