ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ

Κ.  ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καλημέρα. Καλό μήνα, καλή εβδομάδα. Χαιρόμαστε που δεν θα έχει πολύ ζέστη την Κυριακή των εκλογών. Διαβάστε παρακάτω απόσπασμα από τη συνέντευξη Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019




Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ: Θα είναι δύσκολο και για τους μεγαλύτερους και για τους μικρότερους.



Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Είναι η πρώτη φορά που έχουμε εκλογές κατακαλόκαιρο. Αλλά, επιτρέψτε μου και από τη δική σας εκπομπή να κάνω μία έκκληση για μαζική συμμετοχή. Το είπατε πολύ καλά. Να πάνε οι πολίτες να ψηφίσουν νωρίς το πρωί που θα έχει ακόμα δροσιά. Να πάνε μετά στις παραλίες. Οι νέοι μπορούν άμα θέλουν να πάνε να ψηφίσουν και πιο αργά, για να πάνε πρώτα για μπάνιο. Να πάνε πριν τις 19:00 που κλείνει η κάλπη.



Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ: Νομίζω σε αυτό συμφωνείτε με τον κ. Τσίπρα, γιατί και οι δύο λέτε ότι χρειάζεστε τη συμμετοχή. Είναι απαραίτητη η συμμετοχή.



Κ.  ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Η συμμετοχή είναι απαραίτητο συστατικό της ίδιας της Δημοκρατίας. Και αυτό αφορά ειδικά τους νέους συμπολίτες μας, οι οποίοι -μερικές φορές και δικαιολογημένα ίσως- είναι πιο καχύποπτοι απέναντι στην πολιτική. Τους λέμε: «πάρτε τις τύχες του τόπου στα χέρια σας.  Μην αφήσετε κάποιους άλλους να διαμορφώσουν το μέλλον χωρίς τη δική σας συμμετοχή». Βέβαια, πρέπει να σας πω ότι ένα από τα πολύ σημαντικά ευρήματα των πρόσφατων ευρωεκλογών -σε επίπεδο, τουλάχιστον exit polls που έχουμε αρκετά ακριβή στοιχεία- αφορά στο γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν καθαρά πρώτη στις ηλικίες από 17 έως 24, κάτι το οποίο είναι πολύ ενθαρρυντικό για τον πολιτικό μας λόγο. Δείχνει ότι και δημογραφικά οι πολίτες που στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία έχουν διευρυνθεί. Έχει αλλάξει η δημογραφική δομή των ψηφοφόρων που υποστηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία.



Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ: Για εκείνο το παραδοσιακό που λέγαμε 50 plus.



Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Εξακολουθούμε να έχουμε πάρα πολλούς συνταξιούχους οι οποίοι μας στηρίζουν, αλλά έχουμε μια πιο ήπια κατανομή και πάρα πολλούς νέους οι οποίοι μας ψηφίζουν. Αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό, διότι επένδυσα ο ίδιος προσωπικά σε μία άμεση επικοινωνία με τη νέα γενιά, μιλώντας τους για τα ζητήματα που τους απασχολούν περισσότερο. Χθες -να σας δώσω ένα παράδειγμα- ήμουν στα Νέα Μουδανιά. Με έπιασε ένα νέο παιδί. Μου είπε: «Έχω πετύχει στο Αριστοτέλειο. Σου ζητώ ένα πράγμα, όταν φτάσω το Σεπτέμβριο να μην έχω μπαχαλάκηδες και να μην έχω διακινητές ναρκωτικών την ώρα που θα πάω στο Πανεπιστήμιό μου να σπουδάσω». Δεσμεύτηκα, λοιπόν, ότι στο πρώτο νομοσχέδιό μας θα καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο και θα μπει επιτέλους ένα τέλος σε αυτό το καθεστώς ασυδοσίας και ανομίας που μαστίζει τα δημόσια Πανεπιστήμια.