ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ

Κάποτε στην Ελλάδα οι πλουκιοι* προσπαθώντας να κάνουν επενδύσεις με τα χρήματα που είχαν ρώτησαν τι θα ήταν αυτό που μακροπρόθεσμα χωρίς μεγάλο ρίσκο και με σχετική ασφάλεια θα έφερνε κέρδος ώστε τα χρήματα που είχαν στη τράπεζα να μην έχαναν την αξία τους μιας και δεν μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν άμεσα σε άλλη επένδυση ας πούμε, τότε κάποιος τους απάντησε οι τράπεζες. Απόρησε τότε ο πλουκιος* μα στη τράπεζα τα έχω, ναι αλλά όχι στη δική σου τράπεζα ή των φίλων και συνεργατών σου. Δηλαδή ρωτάει τότε ο πλούκιος* δηλαδή? του λέει τότε ο άλλος ,φτιάχνεις και βάζεις τα λεφτά σου σε μία τράπεζα δική σου και δανείζεις των εαυτό σου αποπληρώνεις τον εαυτό σου μετά από 10 χρόνια με τους νόμιμους τόκους σου μένει αυτό που αγόρασες με μεγαλύτερη αξία από ότι το αγόρασες ακίνητο ας πούμε καράβι κλπ. 10 χρόνια είναι ακόμα καινούριο πληρώνεις το κράτος νόμιμα ότι χρειάζεται παραμένει το αρχικό κεφάλαιο άκαιρο πληρώνεται ο κόσμος που δούλεψε και εσύ στο τέλος έχεις το κτήριο ή την επένδυση που έκανες αλλά και κέρδος. Τη συζήτηση όμως άκουσε και κάποιος που είχε να περάσει φυσιολογική Ζωή από όταν γεννήθηκε και του φταίγανε όλοι και όλα. Αυτό στον κουμουνισταρα αριστεραπλυτο τύπου πολάκη δεν άρεσε και ήθελε να το αλλάξει και για να μην φανεί ότι το έκανε αυτός έλεγε σε όλους ότι το κάνει για σένα για μένα έτσι γιατί είναι καλός άνθρωπος και από τότε γύρναγε από τράπεζα σε τράπεζα προσπαθώντας να πλήξει το τραπεζικό  σύστημα μιας και δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει στη ζωή του έτσι ώστε να μην συχαίνεται τον εαυτό του αλλά να συχαίνεται τους άλλους..
* πλούσιοι